समर्थे समर्थ करावे। तरीच समर्थ म्हणवावे। त्रैलोक्यास पडे ठावे। सामर्थ्य जयाचे॥ – समर्थ रामदासस्वामी
अडीच वर्षांपूर्वी प्रेयसीसाठी (जी आत्ता धर्मपत्नी आहे..) लिहिलेली कविता… अनेक आठवणी आहेत ह्या कवितेच्या.. काही जणांनी ओर्कुटवर About me’ मधे पेस्ट केली.. एका महाभागाने तर चक्क स्वतःच्या नावाने स्टार माझा येथील कविता स्पर्धेत पाठवली.. नंतर हा चोरीचा प्रकार लक्षात आल्यावर त्या channel शी संपर्क सधावा लागला…
आज बरेच दिवसांनी ही कविता समोर असावी असे वाटले..
"लाव्हा अंतरीचा"
 | Bhagyashree on माझाही छानसा गाव आहे… |
| Bhagyashree on खुलासा |
 | yogesh on माझाही छानसा गाव आहे… |
 | aneel on दैनंदिनी – ०२, ०३ आणि ०४… |
| aneel on पाऊसप्रवासी : दैनंदिनी २७ जुलै… |
 | Vijay More on समिधा – माझ्या नजरे… |
 | prasad on दैनंदिनी – ०८, ०९, १० आण… |
 | shubhangi on आई – दैनंदिनी – १४… |
 | vikram on पाऊसप्रवासी : दैनंदिनी २७ जुलै… |
| vikram on गुरुपौर्णिमा :२५ जुलै २०१… |
||जय जय रघुवीर समर्थ|| मी निलेश सकपाळ, आणखी एक ब्लॉगर! तुमच्या सारखाच शब्दांपाशी अडलेला, शब्दांभोवती घुटमळणारा, अन शब्दातून शब्दापलिकडे जाण्याचा प्रयत्न करणारा एक ‘शब्दप्रवासी’! तेजाळणार्या सूर्याशी गप्पा मारणारा, रात्रीला थोपटत झोपविणारा, चंद्राला बोटाच्या अग्रभागी घेऊन गोल गोल फिरवणारा, शून्यातून शून्याकडे निघालेला एक शून्यमोल शून्य! व्यवसायाने अभियंता व त्यातही risk engineeringशी संबंध असल्याने जगण्याचे वेगळे कोन जवळून पहायला मिळतात, वेगवेगळ्या लोकांशी संपर्क साधण्यास मिळतो अन यातुनच बरोबरीला असलेल्या अनुभवाच्या शिदोरीत भर पडत असते. या सर्व अनुभवांना शब्दरुप देता येते वा तो परमेश्वरच माझ्याकडून हे करवून घेत असला पाहिजे, हे सारे लिखाण त्याच्याच चरणी समर्पित!
